Kennis · Gepubliceerd 22 nov 2026
Vaccinatiestatus van externe professionals: wat u wel en niet vraagt
Afdelingen willen weten of een externe professional gevaccineerd is. Dat is begrijpelijk, maar een vaccinatiestatus raakt aan gezondheid, en daarmee aan de strengste regels van de AVG. Dit artikel zet de afwegingen op een rij en legt uit waarom een ja/nee-verklaring een minimale keuze is. Het is geen juridisch advies.
Waarom de vraag gesteld wordt
Op de OK, de IC of een afdeling met kwetsbare patiënten wil een ziekenhuis het risico op overdracht klein houden. Voor de eigen medewerkers is daar vaak beleid voor, via de bedrijfsarts of de arbodienst. Voor externe professionals ontbreekt zulk beleid vaak, of het is per afdeling anders geregeld.
Het gevolg is dat afdelingen zelf iets vragen. Soms een kopie van een vaccinatiebewijs, soms een uitslag, soms een mondelinge vraag bij de balie. Die stukken komen in mailboxen en gedeelde mappen terecht, zonder dat iemand weet hoe lang ze bewaard blijven.
De eerste vraag is daarom niet hoe u het vraagt, maar waarom. Welk risico wilt u beperken, op welke afdeling, en is een vaccinatie daar het juiste middel? Als dat doel helder is, volgt de vorm.
Een vaccinatiestatus als gezondheidsgegeven
Naar onze inschatting kan een vaccinatie- of screeningstatus een gezondheidsgegeven zijn, en daarmee een bijzonder persoonsgegeven in de zin van artikel 9 AVG. Dat is een eigen inschatting, geen vastgestelde uitkomst. Of het in uw situatie zo is, stelt u vast met uw functionaris gegevensbescherming.
Voor bijzondere persoonsgegevens geldt in de AVG een verbod op verwerking, met een beperkt aantal uitzonderingen. Is een vaccinatiestatus in uw situatie zo'n gegeven, dan heeft u zo'n uitzondering nodig. Een DPIA, minimale opslag en vaste bewaartermijnen liggen dan voor de hand.
Let ook op wie het gegeven ziet. Een receptiemedewerker die een vaccinatieboekje inziet, verwerkt ook gezondheidsgegevens. Hetzelfde geldt voor een OK-medewerker die een uitslag in de mail krijgt. Hoe minder mensen het zien, hoe kleiner het risico.
Waarom een ja/nee-verklaring minimaal is
Een kopie van een vaccinatiebewijs bevat meer dan u nodig heeft: data, andere vaccinaties, soms een uitslag of de naam van een arts. Een ja/nee-verklaring van de professional zelf bevat één gegeven: is de persoon gevaccineerd zoals de afdeling vraagt. Dat is dataminimalisatie in de praktijk.
Er zit een afweging in. Een verklaring wordt niet gecontroleerd tegen een document. Het ziekenhuis vertrouwt op de professional, net als bij een gedragscode. Dat restrisico hoort u bewust te nemen en in de DPIA te beschrijven, niet stilzwijgend.
Ook een ja/nee-verklaring blijft mogelijk een gezondheidsgegeven. Minimaal is niet hetzelfde als vrij: u heeft nog steeds een doel, een grondslag, een bewaartermijn en een kleine kring van mensen met inzage nodig. Vraag de verklaring alleen op afdelingen waar het doel het rechtvaardigt, niet als standaard voor iedereen.
Hoe Siimsa met vaccinatie en identiteit omgaat
In Siimsa kan een afdeling een vaccinatie alleen als ja/nee-verklaring vragen. Siimsa bewaart geen medische documenten. De werkgever bevestigt dat de identiteit is gezien; er wordt geen kopie van het ID bewaard. Siimsa legt geen locatie vast, en werkgevers zien niet bij welke ziekenhuizen hun mensen komen.
Een apart privacyscherm laat zien wat het ziekenhuis wel en niet ziet. Dat kan helpen bij uw DPIA en bij vragen van professionals. Of en waar u een vaccinatie vraagt, op welke grondslag en hoe lang u het bewaart, blijven beslissingen van het ziekenhuis.
Verwante onderwerpen
Bronnen
Geschreven met hulp van AI op basis van ons marktonderzoek, met bronnen; geen juridisch advies.